...a kiedy aniołowie są sami, grają sobie Mozarta

Zapiski, które znajdziecie na tych stronach, pochodzą z notatnika mojej babci. Mama mojej mamy, już świętej pamięci (umarła w 2008 roku), miała życie długie, a ciężkie (jak zresztą całe jej pokolenie), ale starała się przeżyć je jak najlepiej. Dowodem na to - pamiętnik, który znalazłam u siebie w domu w jakiś rok po jej śmierci. Jest on, z oczywistych powodów, bardzo ważny dla mnie i dla mojej rodziny, ale na umieszczenie go w internecie zdecydowałam się ze względu na to, że są tam opisane wydarzenia dotyczące nie tylko bezpośrednio jej, ale całej sytuacji w jej domu, mieście, kraju. Myślę, że ktoś ciekawy tego, jak żyło się w tamtych czasach, może przeczytać te teksty z dużym zainteresowaniem. Ja sama chcę zostawić w wirtualnej przestrzeni jakiś ślad po babci, z którą mieszkałam całe swoje życie. Była to kobieta z charakterem trudnym, ale niezłomnym (nigdy nie bała mówić się rzeczy, które uważała za słuszne), bardzo silnie ugruntowanymi zasadami moralnymi, dużą inteligencją i bystrością umysłu, i czasem myślę, że gdyby nie ogromne trudności, które musiała pokonywać od najmłodszych lat, z których podstawową było to, że pochodziła ze wsi i jej rodzice nie mieli pieniędzy na edukację, na którą zasługiwała, a największą, że wybuchła wojna i zrujnowała życie jej, jak i większości Polaków; że gdyby ta kobieta urodziła sie w innym czasie i w innym miejscu, to trzęsłaby światem... :))

Zapraszam do przeglądania spisu treści w kolumnie po prawej stronie. Nie jest to całość pamiętnika, wpisy rozsiane są po różnych zeszytach i trochę zejdzie, zanim wszystko to ogarnę i przepiszę. Chętnym na więcej obiecuję dalsze aktualizacje, a sama wracam do szperania w rodzinnych archiwach:)