...a kiedy aniołowie są sami, grają sobie Mozarta

Styczeń 2012

Karen Blixen, Out of AfricaNo po prostu piękne! Wolno się toczy bardzo, i kiedy pierwszy raz chwyciłam za to jakiś rok temu, nie do końca to kupiłam, a teraz widocznie miałam odpowiedni nastrój na taką lekturę - na opis tej afrykańskiej ziemi taki leniwy, i pisany językiem wykształconej damy, taki w pewnym sensie surowy, chłodny; a jednocześnie taki przemawiający, pełen cudownych szczegółów - czytam to i zupełnie jakbym tam była. Smutne jest tylko to, że na takie jej piękne życie pracowało w pocie czoła setki Murzynów... w sumie chyba nie chciałabym się zamienić. Ale co ja bym teraz nie dała, żeby znaleźć się w Afryce!

Lian Hearn, Grass for his pillowOj, doceniłam ci ja Harrego Pottera! To fantasy, czy tam jakieś skrzyżowanie powieści historycznej z fantasy, dostałam w skróconej wersji z jakąś gazetą wieki temu, i właściwie nie wiem, czemu mnie wtedy wciągnęło - właściwie jest to napisane trochę lewo, jakoś tak brakuje dramaturgii i w ogóle nie wiadomo o co chodzi. Właściwie jedyną przyjemnością w tej książce było śledzenie wątku - dopóki nie zorientowałam się, o co chodzi (ta książka jest drugą z serii), w ogóle nie obchodziło mnie to, co czytam.

Tadeusz Wroński, Sonaty i partity Bacha - studiumLektura zawodowa:). Przy czym bardzo ciekawie i pięknie napisana! Wroński to był taki nie tak dawno zmarły skrzypek, bardzo znany i poważany, przy tym znakomity pedagog, i zostawił po sobie masę takiej właśnie literatury fachowej.